Winkelwagen
0 artikelen
Geen producten gevonden...
Verlanglijst
artikelen
U moet ingelogd zijn om deze functie te gebruiken....
Meld je nu aan en spaar voor gratis cadeautjes in de DforDance CLUB!
Ontvang de laatste updates, nieuws en aanbiedingen via email
Abonneer
Inloggen
Als u een account bij ons heeft, meld u dan aan.
Registreren
Door een account aan te maken in deze winkel kunt u het betalingsproces sneller doorlopen, meerdere adressen opslaan, bestellingen bekijken en volgen en meer.
07 Apr 2018

Van 'net-niet-goed-genoeg' naar DforDance

VAN 'NET-NIET-GOED-GENOEG' NAAR DFORDANCE
Mijn eerste persoonlijke blog over afgewezen worden en dat stemmetje in je hoofd

 

Ben jij wel eens afgewezen? Voor je droombaan of droomstudie? Heb je er ook zo lang mee geworsteld en je afgevraagd; wat moet ik nu met mijn droom? Ik herken het als geen ander. Been there, done that. In deze blog vertel ik je hoe ik er mee om ben gegaan en hoeveel het me juist heeft opgeleverd. Daarnaast geef ik je 5 tips om iets te doen aan dat negatieve stemmetje in je hoofd.

 

 

 

Laat ik beginnen bij het begin
Laat ik beginnen bij het begin; ik dans sinds ik kan lopen. Ik maakte hele improvisaties waar mijn zusje met dwang aan mee moest doen en vooral mijn opa (ook al) gedwongen naar moest kijken. Die impro’s duurde lang. Want ik wilde alle seizoenen van ‘de 4 jaargetijden’ wel volledig uitbeelden!

Ik had nooit overwogen om danseres te worden. Tot ik op een zaterdag op 12-jarige leeftijd werd gescout voor de Vooropleiding Dans van de ArtEZ Dansacademie. Ik werd aangenomen en mijn droom om uitvoerend danseres te worden was geboren. Hoe arrogant het ook klinkt; ik was een groot en veelbelovend talent. Ik was echt goed. De jaren die volgden bestonden bijna alleen uit dans. Allemaal voor dat grote moment; de audities.

 

Je ziet de meiden gebroken naar buiten komen
Jaar na jaar was het hetzelfde liedje: je doet je auditie en moet met alle auditanten in de gang wachten. Groepje na groepje wordt naar binnen geroepen. Meisjes kwamen huilend en gebroken naar buiten. Afgewezen. Ik bleef altijd met een handjevol meiden over. En echt iedere keer hetzelfde verhaal; ik werd met nog één of twee meiden apart naar binnen geroepen. De boodschap was telkens hetzelfde; ja je bent talentvol. Ja we zien je zitten. Maar... kom volgend jaar terug want je bent net niet goed genoeg.

Ik kwam ieder jaar terug en ieder jaar was ik wéér net niet goed genoeg. Ik besloot dat ik dan sowieso maar net niet goed genoeg was en gaf resoluut van de een op de andere dag mijn droom op. Ik kwam over als een sterk meisje dat bewust die keuze maakte. Maar wat niet veel mensen wisten, was dat het een enorme impact op me had. Net niet goed genoeg voor de dansacademie werd net niet goed genoeg als persoon.

 

Van niet goed genoeg als danseres naar niet goed genoeg als mens
Ik ben er erg onzeker door geworden. Zo jong en dan zo je droom aan diggelen zien gaan. Ik besloot het reclamevak in te gaan. Werkte me op tot art director en had zelfs korte tijd mijn eigen marketingbureautje. Maar het gevoel om net niet goed genoeg te zijn hing echt als een smet aan me. Ik werkte om geld te verdienen maar het kwam niet uit mijn hart. Ik werkte hard maar had altijd dat stemmetje dat aan me knaagde en waarmee ik mezelf diep te put in kon praten. Het probleem was dat ik er te veel aandacht aan gaf. En alles wat je aandacht geeft groeit, dus ook je negatieve zelfbeeld.

Op een dag was het genoeg. Letterlijk en figuurlijk. Ik kon niet meer en was helemaal op. Gebroken als dat ik was kon ik niets anders dan op de bank zitten en nadenken over wat ik wel wilde. Mijn moeder had haar droom gevolgd en was DforDance gestart. Was dat niet ook wat voor mij? Ik begon na te denken over wat voor mij écht belangrijk was. Dat was mijn missie om andere vrouwen zich niet onzeker te laten voelen. Ik wilde ook creatief zijn én iets met dans doen. Het resultaat was dat ik voor DforDance ging.

 

Dat stemmetje in je hoofd
Tot op de dag van vandaag komt dat stemmetje wel eens terug. Vaak op de meest onverwachte momenten. Soms blijf ik er dagen in hangen en andere momenten kan ik het naast me neerleggen. Tot ik een jaar of 2 geleden begon om te gaan sportklimmen. Als ik daar aan dat touw hing en een moeilijke route aan het doen was, kon ik ineens bevriezen en wilde ik persé naar beneden. Dat stemmetje in mijn hoofd nam dan alles over: “Dadelijk val je en ben je dood”, “Iedereen kan klimmen behalve jij” of “Stop nou maar, je kan dit toch niet”. Toch bleef ik klimmen. We vonden het zelfs zo leuk dat we er hele vakanties aan gingen wijden waarbij we buiten, in de bergen, gingen voorklimmen. Dat is veel gevaarlijker dan binnen in een klimhal. Je kan immers vallen van een paar meter maken en één foutje kan zelfs dodelijke gevolgen hebben.

De eerste keer dat we buiten gingen klimmen in Oostenrijk was mijn angst zo heftig dat we vaak uren bij een berg rondhingen zonder dat ik naar boven durfde. Ik besloot dat het zo niet verder kon en begon me te verdiepen in heel veel boeken over mindfulness en het veranderen van oude patronen. Lekker zweverig maar wel effectief. Het leerde me om dat stemmetje uit te schakelen en er zelfs een beetje om te lachen. Want je bent tot grootse dingen in staat als je maar het volledige vertrouwen in jezelf vind en het ook echt als een diepgeworteld verlangen voelt.


5 tips om zelf mee aan de slag te gaan
Sinds een tijdje volg ik zelfs therapeutische sessies om dat stemmetje in mijn hoofd de baas te zijn. Want vaak is het zelfs aanwezig zonder dat je het doorhebt. Je moet nog de vaatwasser uitruimen, het huis moet opgeruimd worden, je moet ook presteren op je werk. Je gaat maar door en telkens opnieuw voel je je rot als het niet gelukt is. “Aah,” zegt dat stemmetje, “Wederom is het je niet gelukt. Ik zei het toch.” En voor je het weet voel jij je weer tekortschieten.

Ondanks dat ik echt mijn droom leef en mijn ‘net-niet-goed-genoeg’ de basis voor mijn nieuwe droom heb kunnen laten worden, is het ook voor mij best wel een strijd tegen dat negatieve zelfgevoel. Toch heb ik al veel gewonnen en heb 5 tips voor je om daarmee zelf aan de slag te gaan als je bovenstaande herkent. Het verricht geen wonderen en ik kan je niets beloven. Maar probeer het eens en wie weet zet het jou aan om actie te ondernemen en de beste versie van jezelf te worden!

 

5 TIPS
♥ 1. Verdiep je in boeken die gaan over mindfulness. Ik heb ontzettend veel gehad aan het boek ‘The Rock Warriors Way’. Het gaat dan wel over klimmen, maar de essentie is dat je leert hoe je je focus zo moet krijgen dat je het negatieve stemmetje niet meer serieus neemt. Ook het boek ‘Master your mindset’ van Michael Pilarczyk heeft me veel geleerd.
♥  2. Pak iedere dag een moment voor jezelf. Werk, vriendinnen, familie, het huishouden en misschien zelfs wel kinderen; het is altijd moeilijk om in je drukke schema tijd te maken voor jezelf. Maar als jij ’s avonds 10 minuten eerder die TV uitzet, naar je slaapkamer gaat en daar 10 minuten mediteert, voel jij je echt beter. Het is echt alleen maar een kwestie van eerder van die bank af te gaan. En geen zorgen; ik ben ook geen held in mediteren. Ik maak ook boodschappenlijstjes en laat de dag ook de revue passeren. Maar met de app ‘Calm’ gaat het iedere keer een stukje beter.
♥ 3. Maak 1 keer per week echt tijd voor jezelf. Ik heb een complete verzameling Rituals producten en eens per week is mijn ‘Rituals avondje’. Ik zet een muziekje op en ben zeker een uur bezig met maskertjes, scrubs en lekkere bodybutters. Daarna maak ik een kop thee en ga in bed een boek lezen. Vriendlief vindt het uiteraard niet gezellig, maar ik voel me de dag erna altijd goed!
♥  4. Stop! Ben je weer negatief aan het denken en jezelf aan het vertellen ‘dat jij het toch niet kan’? Zeg hardop STOP tegen jezelf. Super raar om op het begin te doen, maar het werkt echt. Soms zit ik te kletsen met mijn vriend en komen er ineens negatieve gedachtes en twijfel. Ik kan dan midden in een zin heel hard stop zeggen. Mijn vriend weet inmiddels dat ik het negatieve stemmetje het zwijgen opleg. De eerste keren werkt het misschien niet, maar na een tijdje ga je effect merken.
5. Dans! Dansen maakt gelukshormonen vrij en het zorgt ervoor dat je even met niets anders bezig bent dan met de muziek en jezelf. Dansen werkt echt therapeutisch voor je, zeker als je niet bezig bent met alle anderen om je heen maar alleen met jezelf. Ik kan nog steeds, ondanks dat ik helemaal niet meer goed kan dansen, de muziek aanzetten en met mijn ogen dicht in de woonkamer dansen. Ik gooi alles eruit en het is heerlijk.


Ook jij mag er zijn en je bent het waard om je gelukkig en zelfverzekerd te voelen!
Wil je jouw verhaal vertellen? Je mag me altijd een berichtje sturen (lynn@dfordancewear.nl). Let wel, als je ernstige psychische klachten hebt door je negatieve zelfbeeld, zoek dan professionele hulp. Daar iets niets 'geks' aan. De beste investering die je kan doen is de investering in jezelf.

Wees de eerste om te reageren...
Laat een reactie achter
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »