Winkelwagen
0 artikelen
Geen producten gevonden...
Verlanglijst
artikelen
U moet ingelogd zijn om deze functie te gebruiken....
Meld je nu aan en spaar voor gratis cadeautjes in de DforDance CLUB!
Ontvang de laatste updates, nieuws en aanbiedingen via email
Abonneer
Inloggen
Als u een account bij ons heeft, meld u dan aan.
Registreren
Door een account aan te maken in deze winkel kunt u het betalingsproces sneller doorlopen, meerdere adressen opslaan, bestellingen bekijken en volgen en meer.
01 Dec 2016

Blog Lonneke: Pijn of niet, suck it up and dance!

Hanging around with Lonneke: Pijn of niet, suck it up and dance!


Inmiddels zijn we ongeveer een jaar verder sinds mijn allereerste blog. Een jaar waarin de wereld er heel anders uit is gaan zien. Was ik toen topfit en net begonnen met trainen voor mijn eerste wedstrijd, nu ben ik blij als ik een handstand kan. Het kan verkeren, zei Bredero al. ;-)

Toch is dat jaar heel snel gegaan. De eerste maand, vanaf mijn borstkankerdiagnose op 2 december tot mijn operatie op 30 december duurde een eeuwigheid (wachten!), maar daarna ging alles in sneltreinvaart. Bestralingen, chemo’s, tig ritjes naar het ziekenhuis, controles, fysio voor mijn oedeem (fijn, bonuskwalen!), je bent er zo druk mee dat de tijd vliegt.

En nu, een jaar later, ben ik weer een soort van terug bij af. Ik ga er van uit dat de kanker weg is (dat weet je dus niet zeker en word je in principe ook niet op gescand, heel raar idee) en ik voel me fit. Mijn conditie is wel ok, omdat ik de afgelopen maanden al weer fanatiek heb hard gelopen (hard is overdreven, maar zachtlopen klinkt ook zo raar) en met regelmaat op de crosstrainer sta. Nog een kilo te gaan en ik zit weer op mijn pre-chemo gewicht. Nu alleen de kracht weer opbouwen, want die is compleet weg uit mijn rechterkant.

Afgelopen week heb ik voor het eerst weer in de paal gehangen en dan merk je dus dat je echt weer een beginner bent. Niet alleen in kracht en lenigheid, maar vooral aan je huid die het paal-contact niet meer gewend is! Voor de niet-palers; paaldansen doet pijn. En niet zo’n beetje ook. Je huid op dat metaal trekt, drukt en schuurt, dus blauwe plekken horen erbij. Het voordeel is dat je huid er aan went, dus op een geven moment gaat de pijn weg. Totdat je er een half jaar uitligt dus. Auw!

Maar goed, ik ben back on track! Ik kan niet eens fatsoenlijk klimmen, maar het begin is er weer. Ik heb een handstandje gedaan en dat was mijn eerste doel, dus ik ben tevreden. Nu volhouden, oefenen, oefenen en oefenen, misschien kom ik dan ooit weer in de buurt van mijn oude niveau. Pijn of niet, suck it up and dance!

Reacties
Back on Track... Go on, superwoman!
Sandra - 02 Dec 2016 - 18:52
Laat een reactie achter
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »