Winkelwagen
0 artikelen
Geen producten gevonden...
Verlanglijst
artikelen
U moet ingelogd zijn om deze functie te gebruiken....
Meld je nu aan en spaar voor gratis cadeautjes in de DforDance CLUB!
Ontvang de laatste updates, nieuws en aanbiedingen via email
Abonneer
Inloggen
Als u een account bij ons heeft, meld u dan aan.
Registreren
Door een account aan te maken in deze winkel kunt u het betalingsproces sneller doorlopen, meerdere adressen opslaan, bestellingen bekijken en volgen en meer.
08 Jul 2015

Blog Lonneke: Paaldansen, is dat een sport dan?

Hanging around with Lonneke #1: Paaldansen, is dat een sport dan?

“Ik doe aan paaldansen.” Als ik dit zeg tegen buren, mede-ouders op het schoolplein of zakelijke relaties, krijg ik nog wel eens vreemde reacties. Maar dat weerhoudt me er niet van om het te zeggen. Ik ben er namelijk maar wat trots op. Op mijn 37e ben ik begonnen en nu, bijna 5 jaar later, heb ik een sterker lijf dan ooit, kan ik me qua kracht meten met de sportschooljongens en kan ik voor het eerst in mijn leven de split (nou vooruit, meestal).

 

Ik kwam in aanraking met paaldans door een workshop met vriendinnen en vond het direct geweldig. Ik ging op les en ik ben nooit meer opgehouden. In het begin was dat eng. Naar een vreemde dansschool, in mijn eentje, en natuurlijk was ik de enige ‘ouwe doos’. Maar al snel merk je dat niet meer. Ik kon goed meekomen en de sfeer was super. Na een paar weken hing ik op de kop alsof ik nooit anders had gegaan. Inmiddels dans ik op ‘advanced’ niveau, heb ik vele workshops gegeven en val ik zelfs wel eens in als instructor.

 

Ik moet eerlijk bekennen dat ik in mijn lesgroep zo ongeveer de slechtste ben, maar hé, iemand moet het slechtste zijn! Ik denk dat mijn leeftijd me hier parten speelt. Meiden die pas kort bezig zijn, halen me aan alle kanten in omdat zij sneller kracht en flexibiliteit opbouwen en vooral meer durven. Sommige technieken zijn namelijk gewoon eng. Spring maar eens op 4 meter hoogte uit een paal om je snel om je as te draaien en ook weer in de paal terecht te komen….

 

Oh ja, natuurlijk is er dat vooroordeel: paaldans is (uitsluitend) bedoeld om opwindend te zijn. Waarom staan ze anders in bikini? Nou, voor grip dus. Om te kunnen ‘plakken’ heb je blote huid nodig. Met een lange broek glij je direct naar beneden en voor een ‘human flag’ heb je blote oksels nodig. Schaars geklede paaldansers doen dat dus niet persé om sexy te zijn, maar uit bittere noodzaak. Vooral mannen kunnen nog wel eens dom reageren. Ik heb wel eens de vraag gekregen of ik nooit opgewonden werd van zo’n paal tussen mijn benen. Serieus?! Probeer eens ondersteboven aan het vel van je dijen aan een lantaarnpaal te gaan hangen. Dat is niet opwindend, dat doet pijn en is keihard werken! Als er een paal in de buurt is, laat ik zo’n man zelf even proberen een handstand in de paal te doen. Dat lukt namelijk nooit. Meestal piepen ze dan wel anders.

 

Om je een beeld te geven: zoek op YouTube eens op NK Paaldans of PoleArt en laat je verbazen. Door de combinatie van kracht, flexibiliteit, creativiteit, kunst en muzikaliteit kan iedereen uit paaldans halen wat hij/zij leuk vindt. De een wil vooral powertricks met veel handstanden, flips en drops, terwijl de ander gaat voor veel grondwerk en dans. In alle gevallen geldt: de basis is kracht en flexibiliteit. Kantel het beeld maar eens, dan herken je verrassend veel turnoefeningen!

 

Paaldansen doet wonderen voor je zelfbeeld. Letterlijk; je krijgt sterke buik- en rugspieren, enorme spierballen en brede schouders, maar vooral mentaal. Je staat, zit of hangt in de meeste vreemde houdingen, samen met vrouwen in all different shapes and sizes. De een heeft een hangbuik, de ander putten, so be it. Elkaars imperfecties zijn totaal geen onderwerp. Het is natuurlijk best gevaarlijk om op je kop aan slechts 1 knieholte of 1 voet te hangen, dus elkaar spotten en vangen is essentieel. En zo gebeurt het wel eens dat je per ongeluk je achterwerk pal in iemands gezicht parkeert of iemand voor haar hoofd schopt. Kan gebeuren en het gebeurt iedereen, dus de sfeer is heel relaxed.

 

Wat paaldans vooral bijzonder maakt, is de zogenaamde ‘pole community’. De paalgemeenschap is relatief klein en we komen elkaar regelmatig tegen op wedstrijden, bij shows en evenementen en natuurlijk op Facebook. Zo leer je snel veel mensen kennen en de sfeer is altijd gemoedelijk en supportive. Champs praten net zo makkelijk tegen amateurs en beginners en professionals delen gemoedelijk een kleedkamer. Recent heb ik het hele weekend als vrijwilliger gewerkt bij het International Pole Art Championship en daar heeft een deelneemster me laten beloven volgend jaar ook mee te doen in de masters categorie (40+). Durf ik natuurlijk helemaal niet, maar nu staat het zwart op wit. Dus nu moet ik wel: Enjoy life, Dance!

 

Wees de eerste om te reageren...
Laat een reactie achter
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »