Winkelwagen
0 artikelen
Geen producten gevonden...
Verlanglijst
artikelen
U moet ingelogd zijn om deze functie te gebruiken....
Meld je nu aan en spaar voor gratis cadeautjes in de DforDance CLUB!
Ontvang de laatste updates, nieuws en aanbiedingen via email
Abonneer
Inloggen
Als u een account bij ons heeft, meld u dan aan.
Registreren
Door een account aan te maken in deze winkel kunt u het betalingsproces sneller doorlopen, meerdere adressen opslaan, bestellingen bekijken en volgen en meer.
01 Dec 2016

Blog Kimberley: Mijn eerste voorstelling

Het jaar van Kimberley: Mijn eerste voorstelling

Hi DforDancers,

 

Hiep hoera! Ik ben inmiddels alweer een jaar (!) blogger bij DforDance. Jeetje wat gaat de tijd snel. Een geweldig jaar om op terug te kijken, nu op naar een nieuw jaar vol (hopelijk) inspirerende en leuke blogs.

WAUW.  Ik heb gewoon een eigen voorstelling neergezet! Op zondag 6 november was het dan eindelijk zover. Maandenlange voorbereidingen, choreografieën maken, vele lessen repeteren met alle dansers, afspraken op locatie, promotie, kaartverkoop, kostuums, lichtplannen, programmaboekjes, torenhoge stress en zenuwen van m’n kruin tot m’n tenen! Al mijn werk van de afgelopen maanden moest samenkomen deze ene dag.

Mijn beste vriendinnen Nikki, Dagmar (en haar zusjes) en Djenné kwamen op zaterdagavond bij mij thuis om te helpen bij de laatste voorbereidingen. Er moest nog veel gebeuren dus ik was maar al te blij met deze extra hulp! We hebben tot laat in de avond doorgewerkt en daarna zijn Djenné en Nikki blijven slapen omdat ze ver weg wonen en ze zondag meehielpen achter de schermen. (En omdat 't gezellig is natuurlijk!)

Het was een kort nachtje, want om 8:30 moesten we al in de zaal zijn om daar alles klaar te maken. Het draaiboek wat ik had gemaakt, was bij iedereen bekend dus we konden allemaal aan de slag met de voorbereidingen. Ik heb eerst het licht getest, daarna een soundcheck gedaan en toen de presentatie uitgeprobeerd. Ondertussen hebben Nikki en Djenné alle kostuums uit de auto gehaald en naar de juiste kleedruimte gebracht, en ze hebben ook geregeld dat er een snoepje voor de kinderen in de kleedkamer lag. Ook had ik voor alle dansers een toitoi'tje gemaakt. Deze hebben de meiden ook in de kleedkamers gelegd.

Niet veel later kwamen Femke en Dagmar met haar zusje Amber ook aan in de zaal. Zij hebben gezorgd dat het programma op diverse plekken kwam te hangen achter de schermen en dat de filmcamera geïnstalleerd werd.

Om 10:30 kwamen alle kinderen aan bij de zaal. De hulptroepen hebben de kinderen opgevangen en geholpen met omkleden. Daarna werden ze doorgestuurd naar de make-up. Wanneer er een groep klaar was, werd deze naar het toneel gestuurd waar ik een rondje 'spacen' met ze kon doen. Bij het spacen dans je niet de hele choreografie. Het gaat er om dat je de posities op het toneel gaat zetten, zodat de kinderen weten waar ze moeten staan. Na het spacen was de generale repetitie. Ik was over het algemeen echt heel tevreden over de generale! De kinderen waren alert en dansten goed. De mensen achter de schermen wisten wat ze moesten doen, waardoor de repetitie vlot verliep. We waren mooi op tijd, volgens planning klaar. Na de generale hebben we met z'n allen gegeten in de zaal. Hier heb ik alle dansers, crew en hulptroepen nog een keer toegesproken en daarna was het tijd om ons klaar te maken voor het echie.

Om 13:45 ging de zaal open. Laura, een dansvriendin van vroeger, en haar vriend Vincent hadden aangeboden om wat muziek te maken terwijl de bezoekers binnenkwamen. Er hing een heerlijk sfeertje in de zaal en de live muziek was echt een aanvulling op het geheel.

14:00. Showtime. Wat was ik ont-zét-tend zenuwachtig! Een knuffel van m'n leerlingen, een seintje aan papa (de toneelknecht van de dag) dat het gordijn open mocht en daar gingen we. En vanaf dat moment kun je niets meer doen. Alles wat ik kon voorbereiden heb ik voorbereid, maar vanaf het moment dat de muziek aangaat, is het uit mijn handen. Ik heb de opening vanuit de coulissen bij de techniek bekeken, en daarna ben ik achter de schermen gaan zitten. ik hoefde niets te doen! Iedereen deed zijn taak fantastisch goed en de sfeer achter de schermen was zo relaxed dat ik bijna het idee had dat ik een dutje kon gaan doen. En dat terwijl er 85 kinderen rondliepen daar! De kids waren geconcentreerd en klaar voor hun optreden, heel leuk om te zien. En wat deden ze het goed zeg! We hadden zelfs een dans waarbij de groep werd begeleid door live muziek, zo tof! Bij een aantal optredens heb ik stiekem een stukje vanuit de zaal bekeken en dat maakte me steeds een stukje trotser :)

Ik heb zelf ook nog twee keer gedanst: een keer in een duet met mijn collega Birgit die ook een aantal groepen lesgeeft, waarin we dansten op en rond een bankje, en helemaal aan het einde een korte solo. Voor die solo had ik een stuk tekst ingesproken en onder een stuk muziek gemonteerd. Ik had dit idee al een tijdje in m’n hoofd en nu was het goede moment om het uit te voeren. De tekst die ik had gemaakt ging over wat dans voor mij betekent. Het was zo’n speciaal moment om alles samen te voelen komen; de muziek, de tekst, de dans en het gevoel wat ik er bij had en de warmte van het publiek in de zaal. Ik heb heel veel mooie dingen gehoord over de solo. Ik vond het doodeng maar ik ben achteraf heel blij dat ik het toch gedaan heb!

En toen was het alweer afgelopen! Bij het eindapplaus mochten alle groepen één voor één een buiging maken en toen iedereen op het toneel stond, hebben we nog een keer met z’n allen een buiging gemaakt. Daarna was het tijd om mijn bedankpraatje te houden. Ik had rozen voor alle hulptroepen geregeld en ik kreeg zelf van mijn werkgevers echt enorme bossen bloemen en cadeautjes, superlief! Ineens kwam het besef dat het allemaal gelukt is, wat een gevoel geeft dat! Ik kan het niet beschrijven hoe dankbaar, blij en trots ik was op dat moment. Na een laatste buiging met alle dansers was het echt afgelopen en hebben we met de dansers nog een klein feestje gevierd op het podium. Daarna werden de kinderen opgehaald en was het tijd om op te ruimen. Wat echt überschattig was, was dat de kinderen met hun ouders werkelijk in de rij stonden om me te bedanken voor ze naar huis gingen. Ik kreeg allemaal knuffels en lieve complimenten, en van sommigen tekeningen en cadeautjes. Ik moest weer bijna janken van blijdschap, hahaha. (Overigens heb ik maar 2x gehuild die hele dag, valt nog best wel mee toch :P )

Na het opruimen en een laatste drankje was ik helemaal gesloopt. Ik heb samen met Nikki en Djenné en mijn zusje Kaylee patatjes gegeten en daarna hebben we Nikki en Djenné naar het station gebracht. Het was inmiddels 8 uur ’s avonds en toen ik thuis was, ben ik vrijwel meteen gaan slapen.

 

What just happened?!

Dat was het enige wat ik dacht toen ik in bed lag. Ik was nog niet helemaal geland. Ik kon nog niet beseffen dat het gewoon gelukt was: een eigen voorstelling met al mijn leerlingen voor een volle zaal! Ik kon niet stoppen met glimlachen en zo viel ik ook in slaap.

 

The day after kon ik helemaal niks, maar echt! M’n benen voelden aan als pudding en m’n stem klonk als een stuk schuurpapier. Ik werd pas om 11:00 wakker en ik heb me ziekgemeld van school, omdat ik echt even bij moest komen van alles. Uiteindelijk is alles in die week goed binnengekomen en kon ik beseffen wat ik neer heb gezet. Ik kan niet anders dan ontzettend tevreden zijn over mijn eerste eigen voorstelling. Zo trots en dankbaar!

 

Ik wil nog even in het speciaal een aantal mensen bedanken:

Allereerst Dagmar, Femke, Nikki en Djenné. Zij hadden toch wel de belangrijkste taken die het verloop van de voorstelling hebben bepaald. En dat hebben ze echt geweldig gedaan! Zonder deze meiden was de show lang niet zo goed geweest! Dank jullie wel nogmaals <3

Verder wil ik bedanken; alle fantastische dansers, Birgit voor je mooie aandeel, mijn werkgevers die mij iedere week de groepen kinderen toevertrouwen, Vera voor je prachtige foto’s, de vele vrijwilligers die hebben geholpen achter de schermen en, last but not least, mijn familie en vrienden die mijn gestreste persoon moesten handelen de afgelopen tijd. Ik heb zoveel support van iedereen gekregen, echt zo lief allemaal!

Ik zit ook nog gewoon op school natuurlijk! Daarover kan ik een stuk korter zijn :P.

Het gaat hartstikke goed! We werken in de klassieke en moderne les toe naar de testles. Dat is een les waarin je wordt beoordeeld op je vooruitgang in die specifieke stijl. Klinkt zenuwslopend, en dat is het ook! Het voelt net alsof alles van dat ene moment afhangt. De testlessen zijn over twee weken. Ik ga het gewoon afwachten en beleven, meer dan je best kun je tenslotte niet doen.

Het is koud vandaag! Dus, enjoy your day, trek je sweatpants aan en doe een dansje!

X Kimberley

Reacties
Geweldig, Prachtig,
Ambitieus, Liefdevol, Humor, Muziekaal, Fantastisch, Getalenteerd, Positiviteit !!!
Ik hou van je❤️

Het leven gaat niet altijd over rozen, er zitten ook heel veel hobbels in de weg...en daar ben je alleen maar door gegroeid "Respect" maar ik weet als je echt iets wil in je leven het ook gebeurd!!

Wij wensen je in iedergeval voor 2017 nog meer Succes en je dansend door het jaar gaat.
Maak er een mooi jaar van
Jolanda vsn Eerden - 03 Jan 2017 - 13:53
Laat een reactie achter
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »