Winkelwagen
0 artikelen
Geen producten gevonden...
Verlanglijst
artikelen
U moet ingelogd zijn om deze functie te gebruiken....
Meld je nu aan en spaar voor gratis cadeautjes in de DforDance CLUB!
Ontvang de laatste updates, nieuws en aanbiedingen via email
Abonneer
Inloggen
Als u een account bij ons heeft, meld u dan aan.
Registreren
Door een account aan te maken in deze winkel kunt u het betalingsproces sneller doorlopen, meerdere adressen opslaan, bestellingen bekijken en volgen en meer.
04 Jun 2018

Blog Lonneke: I’ll be back; if you want me to!

Hanging around with Lonneke


De laatste blog die ik hier schreef, dateert van januari 2017. Dat is al weer even geleden, zacht uitgedrukt. Toen Lynn vroeg of ik weer wilde bloggen, moest ik even nadenken. Want natuurlijk wil ik bloggen, maar waarover? Ik heb nu tenslotte niet meer echt een ‘thema’. Toen ik begon met bloggen voor DforDance ging dat over mijn voornemen om mee te doen aan mijn eerste paaldanswedstrijd. Ik zou mijn wedstrijdtraining en voorbereiding en alles wat daar bij hoort, gaan beschrijven.

 

Nog geen half jaar later ontdekte ik dat ik borstkanker had en viel mijn hele plan in duigen. In de maanden daarop volgden een operatie, 21 bestralingen, 6 chemokuren, nog 2 kleine operaties en de start van 5 jaar hormoontherapie. Bye bye wedstrijdplan, maar ik had wel even wat te vertellen, want bij zo’n kankerverhaal komt meer kijken dan je vooraf  denkt. Kaal worden natuurlijk, maar ook oedeem, ongelijke borsten, extra kilo’s, een kunstmatige overgang met de daarbij horende opvliegers, immobiliteit door het bestralen en stijfheid van de hormoonpillen bijvoorbeeld.

 

Inmiddels is het grootste leed geleden. Ik heb alleen nog hormoontherapie maar verder ben ik klaar met behandelen. Ik ga er vanuit dat de kanker weg is. Heel stom, dat weet je dus niet zeker en daar word je ook niet op gescand. Op de lokale mammografieën na, is het een beetje ‘op hoop van zegen’, maar soit. Hoe langer het goed gaat, hoe kleiner de kans op terugkeer of uitzaaiingen, dus ik probeer er gewoon niet te veel aan te denken.

Maar goed, dan blijft dus de vraag: waar ga ik nu nog over bloggen? Wedstrijdplannen heb ik niet meer (want ik ben nog lang niet op mijn oude niveau) en kankerverhalen heb ik (gelukkig!) ook niet meer. Wat rest, zijn de avonturen van een overjarige, matige paaldanseres. Eentje die veel weet van alle technieken, trucs en namen, maar er bar weinig nog kan. Iemand die heel langzaam, veel te langzaam naar mijn zin, weer kracht en lenigheid opbouwt. Die nu lessen volgt die ik voorheen zelf wel gegeven heb.

 

De vraag is dus: willen jullie lezen over mijn struggles en frustraties maar ook over mijn succesjes? Zitten jullie te wachten op too much information zoals in je broek plassen als je op de kop gaat (want dat je aan alle kanten verzakt en verweekt van die hormonen, vertellen ze er niet bij…).  Over waarom ik van dansstudio ben veranderd en nu langer onderweg ben dan dat mijn les überhaupt duurt? Over hoe blij ik ben weer onderdeel te zijn van de paaldanscommunity en heeeeel langzaam en heeel zachtjes weer begin te denken om heeeel misschien toch ooit weer eens een optredentje of misschien zelfs wel een wedstrijdje te doen? (bij de zwaar bejaarden categorie tegen de tijd dat ik zo ver ben, maar dat mag de pret niet drukken).

 

Kortom: zal ik weer gaan bloggen voor jullie? Let me know!

Reacties
Yes, zeker weer gaan bloggen! Je schrijft leuk, eerlijk en het zijn de kleine dingen die het leven sieren, dus een blog hoeft niet perse een één thema te hebben toch?
Pauline - 05 Jun 2018 - 08:23
Tuurlijk wil(len) we je verhalen blijven lezen. Je bent een " normale" vrouw met een bijzonder verhaal. Die de struggels van het leven op een positieve en mooie manier verwoord. Met humor en zeldspot en daardoor zo inspirerend. Go teamlonneke
Olga - 05 Jun 2018 - 00:20
Laat een reactie achter
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »