Winkelwagen
0 artikelen
Geen producten gevonden...
Verlanglijst
artikelen
U moet ingelogd zijn om deze functie te gebruiken....
Meld je nu aan en spaar voor gratis cadeautjes in de DforDance CLUB!
Ontvang de laatste updates, nieuws en aanbiedingen via email
Abonneer
Inloggen
Als u een account bij ons heeft, meld u dan aan.
Registreren
Door een account aan te maken in deze winkel kunt u het betalingsproces sneller doorlopen, meerdere adressen opslaan, bestellingen bekijken en volgen en meer.
01 Aug 2018

Blog Eveline: Verloskunde of een dansopleiding? Hoe een musical haar leven veranderde...

Verloskunde of een dansopleiding?

Hoe een musical mijn leven veranderde...

Even een korte introductie: Ik leerde Eveline echt heel lang (ik zeg niet hoe lang want dat doet een beetje pijn) kennen. Ze zat op dezelfde opleiding als mijn zusje en ik vond haar toen al een fantastisch danseres. Jaren later kreeg ik een foto van haar te zien waar ze DforDance droeg in New York (of all places) waar ze danst en woont. Van het één kwam het ander en Eveline is nu onze nieuwste DforDancegirl. In haar eerste blog stelt ze zich aan je voor. Veel leesplezier!

Ik ben Eveline Kleinjans, 34 jaar en woon in New York. Hoe ik daar terecht ben gekomen? Dat vertel ik jullie graag! Nee, het was helemaal niet makkelijk maar ik hoop door mijn verhaal te delen anderen te inspireren en te motiveren om vooral je dromen achterna te gaan, zelfs als het onbereikbaar lijkt.

Als 7-jarige woonde ik in het Zuid-Limburgse Brunssum en was ik het stereotype meisje; roze was mijn lievelingskleur en ik wilde graag op ballet. Aangezien de ballet studio's in de omgeving vrij prijzig waren was het alternatief jazzdans bij de lokale gymnastiek vereniging. Ieder jaar namen we deel aan wedstrijden in jazzdans georganiseerd door de KNGU (Koninklijke Nederlandse Gymnastiek Unie) en gedurende de jaren groeide mijn liefde voor dans. Echter, de gedachte om van dans mijn beroep te maken kwam niet echt in mij op, ik deed het echt voor mijn plezier en het feit dat ik er aardig goed in was was mooi meegenomen.

Rond ongeveer mijn 16-de kreeg ik de kans om binnen de KNGU een opleiding te volgen tot jazzdans leidster en besloot dit te doen. Helaas bleek dit allemaal toch niet te combineren met school en moest ik helaas stoppen met de opleiding. Wel was ik vanaf dat moment gefascineerd in het bedenken van dans en het lesgeven. In het laatste jaar van de HAVO kon ik hiermee aan de slag, voor de school musical mocht ik een dans choreograferen en toen had ik zomaar ineens een groep van 20 leerlingen voor me staan. Hoe ik het allemaal voor elkaar gekregen heb weet ik nog steeds niet maar het was een groot succes!

Na het afronden van de HAVO begon ik met de opleiding verloskunde, heel interessant en paste helemaal bij me. Ik was heel geïnteresseerd in anatomie en het was wel heel bijzonder om bevallingen mee te mogen maken.

Maar na het zien van de musical "Saturday Night Fever" sloeg de twijfel toe, het begon toch wel erg te kriebelen om meer met dans te doen dan 2 uurtjes per week. Na maanden twijfelen toch de knoop doorgehakt; ik ging stoppen met de opleiding en me meer richten op dans. Ik had echter nog nooit in een ballet les gestaan en dat is toch wel echt nodig om aangenomen te worden op een dansopleiding.

Ik begon met het nemen van klassieke lessen in Maastricht, in het begin lastig maar bleek er toch wel aanleg voor te hebben. Na een jaar had ik alle moed verzameld en deed ik auditie op de Dansacademie in Tilburg maar werd helaas niet aangenomen.

In het jaar erna probeerde ik het, na een auditie workshop, in Amsterdam en wederom in Tilburg maar weer kreeg ik bij beiden de teleurstellende woorden te horen dat ik niet aangenomen was. Als laatste optie had ik een auditie bij RijnIJssel in Arnhem en daar werd ik wel aangenomen! 

Ik verhuisde naar Arnhem en begon met de opleiding met nog steeds het doel om naar een HBO dansopleiding te gaan. Door de hoeveelheid danslessen die ik per week zou volgen zou ik mijzelf veel sneller kunnen ontwikkelen. 

Eind jaar een, weer auditie in Amsterdam en Tilburg maar wederom niet aangenomen en ik begon een beetje wanhopig te worden. Was ik dan echt niet goed genoeg? Door al deze twijfel mijn auditie in Arnhem op het laatste moment afgezegd want wilde niet nog een afwijzing. Jaar twee verliep voorspoedig en ik begon weer moed te krijgen om toch weer auditie te gaan doen. Eerst Amsterdam: afgewezen, toen Tilburg: afgewezen en als laatste Arnhem: AANGENOMEN! Ik kon het gewoon niet geloven, ik was aangenomen. Tegelijkertijd voelde ik me zo dom, waarom had ik het jaar ervoor net die auditie afgezegd?? We zullen het er maar op houden dat ik tot het juiste moment gewacht heb om in Arnhem auditie te doen en uiteindelijk was dat ook de opleiding die het best bij mij past.

De vier jaar die volgden waren intens, geweldig, soms heel zwaar, een uitdaging maar vooral een droom die uit kwam. In het derde jaar was het dan zo ver, we wisten het al vanaf het begin van de opleiding, we gingen 10 dagen naar New York om danslessen te volgen. Voor het vak jazz didactiek kregen we een aantal dansstijlen waarin we een les moesten volgen. We moesten onder ander een les nemen in: Horton, Dunham, Simonson, Limon, latin jazz, contemporary en Graham. Door deze reis kwam ik dus in aanraking met de Simonson Techniek. De les die ik nam in deze stijl werd gegeven door Diane McCarthy en duurde twee uur. In deze les werd veel aandacht besteed aan het langzaam en goed opwarmen van iedere spiergroep waardoor de opwarming een uur duurde. Het was zo fijn dat ik het meteen wist; ik wil ooit terug gaan en me verdiepen in deze techniek.

In het laatste jaar besloot ik werk te maken van mijn wens om terug te gaan naar New York en me te verdiepen in de Simonson Techniek. Als afstuderende kun je een aanvraag doen voor een VSB-Beurs, dit fonds geeft studenten de kans om een vervolgopleiding in het buitenland te volgen die niet in Nederland te doen zijn en die een aansluiting zijn op je Nederlandse opleiding.

De aanvraag was vooral heel veel schrijfwerk waarna het zenuwslopende wachten kon beginnen. Alle aanvragers van ArtEZ, zowel van dans, conservatorium, theater en beeldende kunst hadden ook een motivatiegesprek met de selectie commissie die uiteindelijk zou bepalen wie een beurs zou ontvangen. Na heel lang wachten kreeg ik dan eindelijk de verlossende email: mijn voordracht voor een VSB-beurs was toegewezen. Ik moest de email een aantal keer lezen voordat ik het kon geloven; in Augustus zou ik dan toch echt voor 4 maanden naar New York gaan, een droom die uitkwam!

Over mijn studie in New York vertel ik jullie graag een volgende keer, anders wordt deze blog wel heel erg lang! Liefs, Eveline

Reacties
Super mooi geschreven
Bram - 15 Sep 2018 - 16:31
Geweldig dat je je droom werkelijkheid liet worden.Zeer veel succes !!!!!!
René Thijssen - 15 Aug 2018 - 16:09
Wauw, wat leuk om dit verhaal te lezen! Sowieso inspirerend voor velen. Nog veel succes!!
Joke Bosschaerts - 03 Aug 2018 - 22:30
Lieve Eveline, wat een leuke verhaal en wat een mooie foto's van jou. Ik vind het een heel indrukwekkend en mooi verhaal. Ik vind het super tof van je dat jij je droom gevolgd hebt. Een geweldige inspiratie voor andere mensen. Ik ben benieuwd naar het vervolg en naar de mooie foto's. Liefs van tante Maria.
Maria Smeets - 03 Aug 2018 - 11:44
Wat leuk om te lezen Eveline!! Inderdaad folow your dreams ♡ xx yvette
Yvette gubbels - 02 Aug 2018 - 19:02
Wat een moed en doorzettingsvermogen Eveline!
Ben nu al benieuwd naar het vervolg
Francis Kuijpers - 02 Aug 2018 - 18:46
Laat een reactie achter
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »