Onze historie

Ik denk dat ik een jaartje of 20 was toen mijn moeder, Dorry Toonen, op een vrijdagavond op de bank ineens, schoorvoetend, vertelde dat ze een droom had. Na jarenlang dagelijks de stapels danskleding van mijn zusje (opleiding docent dans) en mij (vooropleiding dansacademie) gewassen te hebben, was zich langzaam aan een idee in haar hoofd gaan vormen. Dat idee werd een droom. En die vrijdagavond maakte ze een start om haar droom in de realiteit te veranderen door ons te vertellen over wat haar al die tijd al bezig hield.

Ze vertelde mij die avond over die keer dat ze met mijn zusje in een gewone winkel had gestaan en mijn zusje met grote puppy-ogen een charme-offensief was gestart om een foeilelijk shirt te krijgen. Het was een grijs shirt met een paarse glitterprint van een spits erop. Mijn zusje moest en zou dat shirt krijgen want; het had een dansprint. Mijn moeder kocht het, maar vond het eigenlijk zonde. Want moest mijn zusje zo’n lelijk shirt dragen om te laten zien dat ze een danseres was? Dat kon toch mooier en beter?

Zonder enige kennis van stoffen, het maken van kleding of überhaupt ervaring als ondernemer, vertelde mijn moeder die vrijdagavond dat ze een eigen danskledinglijn wilde starten. Een danskledinglijn vóór en dóór dansers. Een merk waar het echt draaide om de danseres en dat haar de mogelijkheid zou bieden om te laten zien dat haar grote liefde ‘dans’ is. “Een danseres is trots op wat ze doet,” vertelde mijn moeder, “Ik wil haar de kans geven dat te laten zien. Mode is namelijk dé manier om te laten zien wie je bent en waar je voor staat.” DforDance dancewear was geboren.

Jaren gingen voorbij en die jaren waren niet allemaal even eenvoudig voor mijn moeder. Ze kreeg te maken met de nodige tegenslagen maar herpakte zichzelf keer op keer. Want de danseressen die iets bij ons kochten waren allemaal, stuk voor stuk, laaiend enthousiast over de kleding en de kwaliteit. Het ging goed totdat het noodlot toesloeg.

In augustus 2016, toen DforDance eindelijk aan de vooravond van haar grote doorbraak stond, kreeg mijn moeder te horen dat ze uitgezaaide borstkanker had. Op 11 mei 2017 overleed ze. Mijn moeder, heldin, ‘chick on a mission’ en grote liefde was er ineens niet meer. Een moeilijke tijd brak aan waarbij mijn vader probeerde de droom van mijn moeder overeind te houden. Totdat hij een maand na haar afscheid te horen kreeg zelf ook ongeneeslijk ziek te zijn en hij moest stoppen met DforDance.

Het was, nu terugkijkend, veel eenvoudiger geweest om te stoppen met DforDance en om mijn droom op te geven. Maar ik had mijn moeder de belofte gedaan om haar droom niet op te geven. Haar droom was ook mijn droom geworden en die mocht niet sterven. Half december 2017 besloot ik om samen met mijn vriend Ruud, DforDance helemaal opnieuw te starten. Hij en ik samen, het gedachtegoed van mijn moeder erend. Mijn moeder die nooit graag in de spotlight stond, maar die altijd zal blijven voortleven in de liefde die wij voelen voor ons merk en onze klanten.

Ter nagedachtenis aan Dorry Toonen (1957 – 2017)
Somewhere in forever we’ll dance again

 

 

 

 

 

 

♥ Lynn van DforDance dancewear